Bij Gran Moshi Koshi of Tokyo in Quezon City stond een tafel vol houten bloemen met twee soorten Moederdagplannen. Sommige gasten waren gekomen om een cadeau voor hun moeder te maken; anderen kozen een bloem voor zichzelf. In de buurt pakten terugkerende makers hun eigen kits uit en maakten zich klaar om te laten zien wat ze sinds de vorige bijeenkomst hadden gemaakt. Op 9 mei bracht de Philippines DIY & Crafting Club van Jill Ann Francisco beide groepen samen voor een middag die net zo veel als een reünie aanvoelde als een kennismaking.

In één oogopslag

• Waar: Gran Moshi Koshi of Tokyo, Vertis North, Quezon City, Philippines
• Wanneer: 9 mei 2026
• Organisator: Robotime-communityambassadeur Jill Ann Francisco
• Deelnemers: In totaal 20—15 deelnemers aan de voorviering van Moederdag en vijf eerdere deelnemers met hun eigen projecten

Bloemen voor iemand anders of voor jezelf

Jills plan liet ruimte voor keuze. De vijftien deelnemers aan de themasessie kozen de houten bloemkits die ze wilden bouwen. Een bloem kon een persoonlijk aandenken of een cadeau worden, en geen van beide keuzes hoefde te worden uitgelegd. Vijf oud-deelnemers kwamen met hun eigen kits, waardoor het evenement niet eenvoudigweg bestond uit een klas beginners en een rij toeschouwers. Ook de terugkerende makers hadden projecten om aan te werken.

In haar communityverslag beschreef Jill een mix van nieuwkomers en ervaren makers. Veel mensen begonnen als vreemden voor elkaar. Terwijl ze werkten, raakten tafelgenoten met elkaar aan de praat, hielpen ze elkaar en vierden ze elke bloem die vorm kreeg. De gedeelde kits boden een gemakkelijke eerste vraag—wat maak je?—en het werk leverde er nog veel meer op. Een delicaat onderdeel of een onzekere stap werd een uitnodiging om over de tafel heen contact te maken.

Het Moederdagthema gaf de middag een persoonlijk kader zonder te bepalen wie zich er welkom mocht voelen. Mensen konden aan een ouder denken, aan zichzelf, of gewoon aan het leren om iets nieuws te maken. Op de foto's zijn handen te zien die kitdozen vasthouden, werkstukken in uitvoering die over de tafels verspreid liggen en gezichten die naar elkaar zijn toegekeerd. De ruimte was levendig, maar de activiteit liet ook ruimte voor een rustig gesprek tussen buren.

Toen terugkerende makers het woord namen

Het show-and-tellgedeelte gaf de vijf terugkerende deelnemers een andere rol. Jill nodigde hen uit om prijswinnende bouwwerken te presenteren en de verhalen achter de voltooide stukken te vertellen. Dit waren geen anonieme voorbeelden die op een plank waren gezet. De makers zelf waren aanwezig om uit te leggen wat hen tot deze hobby had aangetrokken en wat hun projecten voor hen betekenden. Jill herinnerde zich dit als een van de warmste momenten van het evenement.

Die uitwisseling gaf een beginnende maker een blik op wat er verder lag dan de stap die op dat moment voor hem of haar lag. Een terugkerende maker kon naar een voltooide scène wijzen en ook vertellen over het geduld of enthousiasme erachter. Jill schreef later dat ze het leuk vond om de microfoon aan de oud-deelnemers te geven en hun verhalen te horen. In een reactie zei ze dat ze eerdere deelnemers juist had uitgenodigd omdat ze opnieuw contact met hen wilde maken.

De groep stemde vervolgens op het meest inspirerende verhaal en de beste bouwwerkpresentatie. Paula en Joy ontvingen de grootste prijzen van de dag, terwijl ook de andere presentatoren onder de oud-deelnemers werden bedankt met speciale cadeaus. De stemming was een manier voor de aanwezigen om te reageren op de verhalen die ze hadden gehoord. Ook maakte dit duidelijk dat de terugkerende makers het hart van de middag vormden en geen aanvulling waren op de bloemknutselsessie.

Kleine verrassingen aan de tafels

Voor het einde van de bijeenkomst ontvingen gasten die foto's of een kort verslag op Facebook of Instagram deelden Nanci Fruits-blindboxen. Jill organiseerde ook een Wheel of Names-loterij met Nanci Milk Tea-figuren. De prijzen gaven mensen een reden om even op te kijken van hun projecten, voor iemand anders te juichen en een kleine herinnering aan de dag mee naar huis te nemen.

Joy Licerio, een van de terugkerende deelnemers, schreef later dat ze bijna nooit iets wint en erg blij was met haar prijs. Ze noemde de bijeenkomst een perfecte viering van Moederdag en keek al uit naar de volgende meetup. Gidge reageerde al net zo enthousiast: het was leuk geweest en ze konden niet wachten op een volgende bijeenkomst. Gentoo Builds bedankte Jill en zei dat ze hoopten iedereen snel weer te zien. Het zijn korte reacties, maar samen laten ze zien wat gasten naast kits en figuren meenamen: de verwachting om de groep opnieuw te ontmoeten.

Jills dochter hielp ook bij de bijeenkomst, zoals Jill bevestigde in een reactie aan een ander communitylid. Het was nog een familieband tijdens een evenement dat in het teken van Moederdag stond. De middag eindigde toen iedereen samen op de foto ging, waarbij velen hun projecten voor de camera omhooghielden. Tegen die tijd vormden de bloemen, de bouwwerken van de oud-deelnemers en de prijzen één gedeeld verhaal.

Een reünie met ruimte voor nieuwkomers

Twintig mensen waren aangekomen met verschillende ervaringen in het maken. Sommigen openden voor het eerst een bloemkit. Anderen waren teruggekomen met voltooid werk en verhalen om te vertellen. Jill gaf beide groepen iets nuttigs om te doen en een reden om naar elkaar te luisteren. De speciale cadeaus en de loterij maakten de dag feestelijk, maar de diepere verbinding ontstond door kleine uitwisselingen: een tafelgenoot die hulp aanbood, een oud-deelnemer die uitleg gaf over een bouwwerk, iemand die een bloem koos voor een dierbaar persoon.

Lees Jills originele verslag en foto's en ontdek meer verhalen van mensen die samen bouwen in de DIY Crafting Club.